Arbo Online

Adviseurs die vonden dat je de hele werkdag met iets op je hoofd en een paar loden klompen aan je voeten je werk kon doen, moesten wel van een andere planeet komen. Op veiligheidsschoenen kon je niet lopen. Honderden doktersbriefjes werden geschreven, want de een na de ander bleek ineens iets aan zijn of haar voeten te mankeren.

En met zo’n briefje was je dan verzekerd dat er bij jou in de buurt niks op je tenen zou vallen. Trouwens, je schaamde je rot in die grote, harde klompen. Net als in militaire dienst kon je kiezen uit ‘te groot’ en ‘te klein’. Kortom: kommer en kwel, en al helemaal niet modieus. Maar we kennen allemaal ook nog wel de gevallen dat iemand werd ‘betrapt’ op sportschoenen. Van die flitsende, (oorspronkelijk) witte schoenen met sportstrepen. En dat bleken dan ineens veiligheidsschoenen te zijn. Fabrikanten ontdekten de mode!!

Op wonderbaarlijke wijze bleken ineens allerlei voetaandoeningen spontaan genezen. Revolutie in de PBM-wereld! Iedereen wilde sportschoenen. Ook op andere vlakken werd het allemaal wat modieuzer. Veiligheidshelmen veranderden van vorm, en worden tegenwoordig geleverd met side-skirts en aerodynamische spoilers. Zelfs veiligheidsbaseballcaps hebben hun intrede gedaan.

In een vroegere functie waren PBM’s een wezenlijk onderdeel van mijn werkgebied. Tegenwoordig is dat een stuk minder. Maar zijdelings heb ik wel meegekregen dat er ook enige aandacht is ontstaan voor de andere versie van de homo sapiens. Er kwamen veiligheidsschoenen voor vrouwen! In eerste instantie was dat niets anders dan een kortere (en dus lichtere) versie, maar al geruime tijd zijn er redelijk modieuze vrouwelijke voetbeschermers op de markt.

Hoe dat met andere beschermingsmiddelen zit, was mij tot het begin van deze column eerlijk gezegd niet bekend. Van de eerste Google-speurtocht werd ik wel vrolijk, maar dan om andere redenen. Er werd mij een breed palet aan knalroze gereedschappen en middelen voorgeschoteld. Ik heb sterk de indruk dat die bestemd zijn voor een groep die genoemd zou kunnen worden als we de homo sapiens in nog meer categorieën gaan indelen.

Ooit heb ik in een interne memo het volgende geschreven: “De dag dat de eerste pump voor dames wordt geïntroduceerd, zodat ze over de steigers kan flaneren, stop ik met dit vak.  Gelijke behandeling = gelijke behandeling.” Het lijkt erop dat ik nu kleur moet bekennen. Hij bestaat, de veiligheidspump, en hij wordt getoond op de beurs. Mijn eerste indruk: wie doet er een beroep op de Wet Gelijke Behandeling, op zijn minst voor alles vanaf de enkels en lager? Met lood in mijn schoenen (ik heb ze nog) zal ik mij melden bij de leveranciers, om het succes van deze pump te evalueren. Mocht hij inderdaad een succes zijn, dan zal ik diep door het stof gaan. Uiteraard met een modieus masker op!

Aart Kraak is werkzaam bij De Arbocompagnie

Meer informatie over hét event voor veilig én herkenbaar werken, Safety&Fashion@work.