Arbo Online

Kuala Lumpur ontwikkelt zich snel. Het is nog niets vergeleken met Singapore of Hong Kong, om maar eens wat te noemen, maar toch voel en zie je ook hier dat het snel gaat. De ontwikkeling.

De oude torenflat, pal voor het hotel, wordt opgehoogd. Op lokaal geaccepteerde wijze, dat is mij al snel duidelijk. Er ligt een lassende bouwbakker voorover op een stalen balk. Op wat binnenkort de 34ste verdieping zal zijn. Het lijkt me een onrustige en weinig stabiele werkhouding, eerlijk gezegd, maar hij last onverdroten voort. Zijn benen bengelen vrij naar beneden langs het ruwe staal en van een soort van body-harnas met een gezekerde lijn is al helemaal geen sprake.  

Waarschijnlijk heeft de lasser zijn wankele positie bereikt door de goed zichtbare houten ladder te betreden. Er is niet veel aandacht besteed een de ladderconstructie, in ieder geval had de constructeur de waterpas thuisgelaten. Allemachtig.

Lassen dus, op een gigahoogte, zonder enige veiligheidsvoorziening. Niets. Nu is het in die regio niet zo heel erg als je naar beneden lazert. Dat is namelijk heel goed voor het werkloosheidscijfer. Blijft altijd lekker laag op die manier. Voor jou minimaal vijf andere lassers die graag en zonder morren op iedere gewenste hoogte werken en die met geen woord zullen reppen over gordels, haken, lijnen of veiligheidsschoenen. Teenslippers voldoen prima.

Van een welingelichte bron leerde ik later dat er wel degelijk sprake zou kunnen zijn van controle op de bouwplaats. Helaas blijven de controleurs graag weg als zij daarvoor worden beloond.

Tja.

De douche is uit en het föhnen klaar. We gaan de straat op, om te genieten van al het moois wat Maleisië ons te bieden heeft. Toch zal ik af en toe even voorzichtig naar boven kijken. Voor de zekerheid.